Τρίτη, 23 Ιουλίου 2013

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ...

                                 ΠΟΣΟ ΚΟΝΤΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ Γ' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ; 
Διαβάζοντας ξανά και ξανά τις προφητείες και τις γραφές, αισθανόμαστε ότι είμαστε εξαιρετικά κοντά στην εκπλήρωση τους. Πόσο κοντά; Μόνο ο Θεός το γνωρίζει. Εμείς μπορούμε να κάνουμε υποθέσεις, εκτιμήσεις, αλλά είναι αδύνατο να προβλέψουμε το πότε θα προχωρήσουμε στην εκπλήρωση των προφητειών.
Ο π. Ιωσήφ ο Βατοπεδινός είχε πεί ότι θα υπάρξει πολιτειακή ανωμαλία, θα απολυθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι και μετά θα μας κτυπήσει η Τουρκία. Μέχρι σήμερα έχουμε ζήσει διάφορες πολιτειακές ανωμαλίες. Ακούσαμε ότι η Κυβέρνηση θα προχωρήσει σε απολύσεις Δημοσίων Υπαλλήλων. Όχι όλων των Δημόσιων Υπαλλήλων αλλά χιλιάδων. Μήπως τελικά επιβεβαιωθεί ο μακαριστός π. Ιωσήφ;
Ο π. Ελπίδιος, επίσης έχει μιλήσει από τον Απρίλιο 2012 ότι τα δύσκολα έρχονται από τον Ιούνιο 2012 και ότι έπρεπε να ήμασταν έτοιμοι με τρόφιμα για 6-7 μήνες. Μπορεί να μην είδαμε τέτοιες  που να επιβεβαίωσαν τις εκτιμήσεις του αλλά όμως, ολοκληρώθηκαν μια σειρά από σημεία που δείχνουν ότι είμαστε πολύ κοντά.
Για καλύτερη πληροφόρηση όμως, δείτε τα  πρόσφατα (αλλά και τα παλιότερα video) του π.Ελπίδιου. Κατά την ταπεινή μας γνώμη είμαστε πλέον εξαιρετικά κοντά και να είστε όλοι έτοιμοι και έτοιμες. Η ετοιμασία σας πρέπει να είναι πνευματική (Εξομολογήσεις με τακτικές Θείες Κοινωνίες, αλλά και υλική, έχοντας ανανεούμενα αποθέματα τροφίμων για ν' αντέξετε τουλάχιστον 5-6 μήνες). Επίσης κατά την ταπεινή μας άποψη οι εξελίξεις θα λάβουν χώρα πολύ σύντομα...
Αλλά και αν δεν επαληθευτούμε (μακάρι να πέσουμε έξω), είμαστ υποχρεωμένοι να είμαστε σοβαροί χριστιανοί, με αισθήματα αλληλεγγύης προς τους συμπάσχοντες Έλληνες Συμπολίτες μας. Επίσης οφείλουμε να είμαστε πάντα έτοιμοι για τις εξελίξεις που περιμένουμε. Ας μην εφησυχάζουμε. Να παρακολουθούμε με ψυχραιμία τις εξελίξεις και να είμαστε κοντά στην Εκκλησία, για να σωθούμε..!!!
ΟΜΑΔΑ    Ι.Χ.Θ.Υ.Σ.

ΠΟΣΟ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ;;;

                                        Εύχομαι να βρεις τον εαυτό σου μέσα στο κείμενο...
 

Γεννιόμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί μέσα δηλαδή στην αληθινή πίστη όπου ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος ώστε να μας διδάξει της πνευματικές νουθεσίες για την σωτηρία μας και εμείς σφυρίζουμε αδιάφορα.
Δεν ερευνούμε γιατί είμαστε Ορθόδοξοι και τι σημαίνει αυτό. Στην συνέχεια της ζωή μας γινόμαστε άθεοι, δωδεκαθεϊστές ή αιρετικοί έχουμε όμως το βάπτισμα διότι γνωρίζουμε ότι μπας και η Ορθοδοξία είναι η αλήθεια και καλά να έχουμε μια πισινή που λέει ο λαός.
Γιορτάζουμε κοσμικά Χριστούγεννα και Πάσχα. Πάμε τα Χριστούγεννα στα μπουζούκια ενώ Χριστούγεννα σημαίνει να συναντήσουμε της ωδές για την αναγγελία γέννησης του θεανθρώπου δηλαδή στην εκκλησία αλλά εμείς τα πίνουμε στις πίστες. Το Πάσχα τρώμε σαν τα μοσχάρια την λαμπρή αντί να αναρωτηθούμε ο Ιησούς σταυρώθηκε για μένα αλλά γιατί; Γιατί λέμε καλά Χριστούγεννα; Αναρωτηθήκαμε ποτέ; Ή Χριστός Ανέστη; Τι σημαίνουν αυτές οι μέρες;
Αρνούμαστε την εκκλησία αλλά όταν το παιδί μας πάθει κάτι τρέχουμε στον παπά να μας κάνει ευχέλαιο ή προσπαθούμε σαν τρελοί να μάθουμε για κάποιον άγιο γέροντα η κάποια προσευχή άγιου για να μας βοηθήσει.
Καλά, δεν διερωτήθηκες ποτέ την ώρα που βλέπεις στην κάσα τον πατέρα σου, την μάνα σου, το παιδί σου, τι στο καλό γίνεται μετά;

Ανάβεις καντήλι παραφινέλαιου διότι απλά λες ότι δεν πειράζει το ίδιο είναι, χωρίς να γνωρίζεις φυσικά ότι ο Ιησούς προσευχήθηκε στο κήπο των ελαιών. Στο Χριστό προσφέρεις και καις αυτό που τρως. Αυτό σημαίνει θυσία και προσφορά.
Δεν μπορείς να κάνεις νηστεία αλλά κάνεις δίαιτα για να πας Μύκονο το καλοκαίρι και μετά έχεις απαίτηση αν υπάρχει Χριστός με τα δικά σου δεδομένα να σε σώσει.
Πας και κοινωνάς ανεξομολόγητος θεωρώντας σαν ημιμαθής και ανόητος ότι αμαρτία είναι μόνο αν πυροβολήσεις άνθρωπο και όχι η σαπίλα του εγωϊσμού και τα πλοκάμια του που έχεις μέσα στην καρδιά σου.
Αρνείσαι τον Χριστό αλλά όταν σου μιλήσουν για διάβολο και σατανισμό κάνεις χιλιόμετρα μακριά, γιατί; Τι φοβάσαι; Αν αρνείσαι τον Χριστό δεν πιστεύεις και στο διάβολο. Τοτε γιατί σε τρομάζει το σκότος και οι δυνάμεις του; Μήπως χτυπάει η συνείδηση μέσα σου και το εγώ σου δεν την ακούει;
Κάνεις τον μάγκα ότι Θεός δεν υπάρχει και άλλα τέτοια, αλλά μόλις σου πει ο γιατρός ότι έχεις 6 μήνες ζωής τότε γυρνάς σαν βρεγμένη γάτα πίσω παρακαλώντας τον να σε κρατήσει ακόμα λίγο για να χορτάσεις την αχόρταγη και αμαρτωλή ζωή σου.

  Αρνείσαι το ευαγγέλιο χωρίς να το έχεις διαβάσει έστω μία φορά αλλά σε κουβέντες περί θρησκείας το παίζεις Ραβίνος Αρχιερέας. Από την άλλη, παίρνεις από το ευαγγέλιο ό,τι σε συμφέρει και το θεωρείς σωστό και ότι δεν σε συμφέρει ή το θεωρείς λάθος, το βαφτίζεις αλλοίωση των γραφών δια μέσου των αιώνων.
Κατηγορείς από τον καναπέ του σπιτιού σου τρώγοντας σουβλάκια τους ιερείς και την εκκλησία σαν Πόντιος Πιλάτος αλλά όποιος πάει να κρίνει εσένα γίνεσαι κέρβερος.
Θεωρείς ότι δεν υπάρχει Ανάσταση, αλλά πηγαίνεις σαν κυρα-Κατίνα να πεις το "Χριστός Ανέστη" και να ντερλικώσεις το αρνί και τα κρασιά στο όνομα του Χριστού αλλά χωρίς Χριστό.
Όταν βλέπεις ή σου γίνεται θαύμα λες ότι έτυχε, χωρίς να δεις την αιτιοκρατία, το γιατί και το πώς πέτυχε. Αλλά από την άλλη το δέχεσαι με χαρά.
Δεν πας να εξομολογηθείς διότι λες ότι το κάνεις μπροστά στις εικόνες, αγνοώντας ότι μια εικόνα δεν μπορεί να μιλήσει και να δώσει την ευχή της συγχώρεσης, ενώ ο πνευματικός μπορεί.

  Υπάρχει μια άποψη συνήθως άθεων που αναφέρει ότι “Με βάφτισαν χωρίς να με ρωτήσουν”. Ωραία, τουλάχιστον μάθε γιατί βαφτίστηκες και τι σημαίνει αυτό και μετά μιλάς.
Έχεις έφεση στον αρνητισμό και αυτό φαίνεται από το εξής: Αν δώσεις σε κάποιον 2 βιβλία που το ένα θα έχει τίτλο “Ποιος είναι πραγματικά ο Ιησούς” και το άλλο “Ο Ιησούς δεν υπήρξε” θα επιλέξει το δεύτερο και αυτό διότι δεν έχουμε την ταπείνωση να μάθουμε πρώτα κάτι, τι είναι, ώστε να το αρνηθούμε αλλά ο εγωισμός επιλέγει την οδό του αρνητισμού για να τραφεί και να χορτάσει με αοριστολογίες.
Αγαπητέ αδερφέ μου,
Μήπως βρήκες τον εαυτό σου μέσα στο κείμενο;
Μήπως ήρθε η μέρα έστω να ερευνήσεις τα πράγματα;
Ο Χριστός χτυπάει την πόρτα της καρδιά σου κάθε λεπτό ενώ εσύ ακούς τις σειρήνες της αμαρτίας και τον αγνοείς. Άκουσε τον. Για ένα πράγμα να είσαι σίγουρος: Μόνο κακό δεν μπορεί να σου κάνει. Αντίθετα θέλει το καλό σου και την σωτηρία σου. Για αυτή την σωτηρία εκατομμύρια των αγίων μαρτύρησαν με χαρά και μάλιστα κάνοντας θαύματα ακόμα και σήμερα.
 
Μήπως ήρθε η ώρα να δεις κι άλλεςπλευρές της ύπαρξης και να ερευνήσεις αυτές που αγνοείς ή έχεις ελάχιστη γνώση γι αυτήν ;
Καλό ταξίδι αδερφέ...Όπως έλεγε και ο Πατέρας Παίσιος ο ίσιος δρόμος είναι ο ανηφορικός. Εμπρός...Ξεκίνα και ο Κύριος θα σε βοηθά...

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟ. ΑΠΟΛΑΥΣΤΕΤΟ (VIDEO)




ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΗΡΙΑΛ; "ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΝΑΟΥ "!!!

ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ TV ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΝΑΟΥ


1Απόγευμα Δευτέρας και ελληνικό κανάλι προβάλλει την τουρκική σειρά "Ένα αστέρι γεννιέται". Σε κάποια σκηνή της τουρκικής σαπουνόπερας, κάποια τουρκάλα τραγουδάει για ντέρτια και καημούς και τα πλάνο ανοίγει, αποκαλύπτοντας πως η σκηνή ολόκληρη είναι γυρισμένη μέσα σε Ορθόδοξη εκκλησία, στην οποία έχει στηθεί εξέδρα και φωτιστικά.

Το πλάνο ανοίγει συνέχεια , για να μην έχει αμφιβολία ο τηλεθεατής πως ο χώρος είναι πρώην χριστιανικός ναός, ενώ τα πλάνα όπου στην οροφή φαίνεται ο Σταυρός, είναι τόσο συχνά, λες και ο σκηνοθέτης, ήθελε να φαίνεται όσο πιο καθαρά γίνεται, τι είναι αυτός ο χώρος.

Το ρεπορτάζ του parapolitika.gr "ανακάλυψε" πως πρόκειται για τον ναό της Αγίας Ειρήνης στην Κωνσταντινούπολη, ενα από τα πιο σημαντικά μνημεία , καθώς απετέλεσε τον πρώτο Πατριαρχικό ναό του Βυζαντίου, πριν την κατασκευή της Αγίας Σοφίας. Με την Στάση του Νίκα (532 μ.Χ.)καταστράφηκε και ξανακτίσθηκε από τον Ιουστινιανό τον Α'. Το 740 μ.Χ. μετά από σεισμό, κατέρρευσε ο τρούλος της και ξαναχτίστηκε το 753 μ.Χ. επί Κωνσταντίνου του Ε'. Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς μετατράπηκε σε οπλοστάσιο.

ΠΗΓΗ: agioritikovima.gr

Ἡ μεγάλη πλάνη: “Ἑγώ πάτερ μου εἶμαι πολύ καλός χριστιανός​,ταπεινός και δίκαιος”



Ἡ μεγάλη πλάνη: “Ἑγώ πάτερ μου εἶμαι πολύ καλός χριστιανός​,ταπεινός και δίκαιος”

Του π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Πριν από τέσσερα χρόνια, ή πέντε, δεν ενθυμούμαι καλά, σας είχα αναφέρει ένα γεγονός, δεν ξέρω πόσοι από σας το είχατε ακούσει, το ξαναεπαναλαμβάνω, διότι έχει άμεση σχέση με το σημερινό Ευαγγελικό Ανάγνωσμα. Ήρθε κάποιος χριστιανός, επαναλαμβάνω πριν από τέσσερα χρόνια, πέντε, δεν θυμούμαι, μου είπε το όνομά του, και ήλθε σε μένα επειδή είχε πεθάνει ο πνευματικός του, – γνωστός, από το Λοιμωδών, – και αμέσως μετά μου είπε: «Εγώ πάτερ μου, για να ξέρεις είμαι πολύ καλός χριστιανός, είμαι και ταπεινός, είμαι και δίκαιος», και τον ρώτησα από πού αυτό το συμπέρασμα.

Ξεκόλλα, μὴν εἶσαι κολλημένος!




Νεανικά ζητήματα.
Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος



Ξεκόλλα, μὴ εἶσαι κολλημένος!

Τὸ πρῶτο, ποὺ θὰ ἀκούσεις, ὅταν εἶσαι σταθερὸς καὶ ἀταλάντευτος στὶς ἀρχές σου, εἶναι πώς… εἶσαι κολλημένος! Κι ἂν ἀπʼ τὸν διάλογο, ποὺ θὰ γίνει, ἀντιληφθοῦν πὼς δὲν μποροῦν νὰ σὲ πείσουν νὰ ἀκολουθήσεις τὶς δικές τους ἀτραπούς, δὲν ὑπάρχει περίπτωση νὰ μὴ ἀκούσεις τὸ «ξεκόλλα»! Ἀξίζει νὰ τὸ δοῦμε…
Back To Top