Δευτέρα, 5 Αυγούστου 2013

ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΙΣΙΟΥ. ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΩΡΑ !!!

ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΜΠΛΟΓΚ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΟΥΝ.....  .........Ο Λ Α !!!

 

 ΘΑ ΕΝΤΟΠΙΣΤΟΥΝ ΟΙ IP & ID ΚΑΙ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΜΗΝΥΣΕΙΣ.


ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ LINKS ΜΕ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ FACEBOOK

ΠΟΥ ΠΡΟΣΒΑΛΟΥΝ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ 

ΠΑΙΣΙΟΥ........  

ΟΛΟΙ ΤΩΡΑ !!!!

 

 ΟΣΟΙ ΕΝΤΟΠΙΣΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΝΑ ΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΟΥΝ

ΤΑ LINKS

 1 ΕΔΩ

 2 ΕΔΩ

 2 ΕΔΩ

 4 ΕΔΩ

 5 ΕΔΩ

 6 ΕΔΩ

ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

Θεέ, σωτήρα της ψυχής μου, σε παρακαλώ, χάρισέ μου την ταπεινοσύνη, εσύ που πάντα αναζήτησες τη δόξα του Πατέρα εις βάρος της δικής σου δόξας.
Βοήθησέ με να μην αναζητώ ποτέ να με χειροκροτούν,
να μην αρέσκομαι στις μάταιες επιτυχίες. Ελευθέρωσέ με από την κρυφή υπερηφάνεια
και από τη μάταιη επιθυμία να με εκτιμούν οι άλλοι.
Σε παρακαλώ, πανεύσπλαχνε Κύριε, δώσε μου το πνεύμα της πτωχείας.
Κι αν πρέπει να κατέχω κάποια αγαθά,
το πνεύμα μου ας μην υποδουλώνεται σ’ αυτά,
να μην ξεχνώ το δίκαιο του συνανθρώπου μου,
και η καρδιά μου να μένει ελεύθερη.
Ήρθες, Κύριε, και μας δίδαξες να αγαπούμε τον πλησίον μας
όπως τον εαυτό μας.
Μας έδειξες, με τη ζωή σου, πως προτιμότερο απ’ όλα είναι να υπηρετείς.
Βοήθησέ με να εννοήσω πως δεν σε εγκαταλείπω όταν σ’ αφήνω
και ασχολούμαι με τον φτωχό και τον ανήμπορο.
Εσύ που θέλησες και έγινες φτωχός, μέσ’ από τους φτωχούς αποκαλύπτεσαι.
Μέσα σ’ αυτούς σε συναντούμε, Κύριε,
και όταν τους υπηρετούμε, εσένα υπηρετούμε.
Με το παράδειγμά σου και τη χάρη σου μάθε μου, Κύριε, να είμαι ταπεινός.

ΔΕΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ

1. Σκεφτείτε ότι στο κάτω – κάτω της γραφής δε ζημιωθήκατε και τόσο σοβαρά.
2. Λογαριάστε όλα τα καλά που σας έχουν γίνει, ακόμα κι από το πρόσωπο που σας έβλαψε.
3. Απαριθμήστε τα ελέη και τις ευλογίες που απολαμβάνετε από μέρους του Θεού που δεν αξίζατε.
4. Ευχαριστείτε το Θεό για τη συγχώρεση που Εκείνος έχει προσφέρει σε σας.
5. Προσευχηθείτε για εκείνον που σας φέρθηκε άσχημα.
6. Αναζητήστε μια ευκαιρία να βοηθήσετε το πρόσωπο που σας έβλαψε.
7. Προσπαθήστε να τον αιφνιδιάσετε με μια καλή πράξη ή να του δείξετε την καλή σας διάθεση.
8. Όταν θυμηθείτε την κακή ενέργεια που έγινε σε βάρος σας να την αντιπαραβάλετε με μια καλή σκέψη ή πράξη.
9. Αν το κακό που σας έγινε είναι ιδιαίτερα μεγάλο, προσπαθήστε να το ξεχάσετε σκεπτόμενοι άλλα ευχάριστα πράγματα, προτού κοιμηθείτε το βράδυ.
10. Επαναλάβετε αργά και προσεκτικά τη φράση της προσευχής του Κυρίου: “άφες ημίν τα οφειλήματα ημών ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτας ημών”.
~Καταλαβαίνω ότι όλα αυτά είναι πολύ δύσκολο να τα κάνουμε πράξη… τουλάχιστον ας προσπαθήσουμε!!!
Όλοι έχουμε αγάπη μέσα μας… Άλλωστε από την ίδια την Αγάπη έχουμε δημιουργηθεί… το Θεό!!!
Ο εγωισμός δεν αφήνει να βγάλουμε από μέσα μας ό,τι καλό έχουμε και να το προσφέρουμε στον συνάνθρωπό μας…~

ΚΟΛΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΑΓΑΠΑΣ

                                                                                                                                                                                  Ο Θεός ως πατέρας όλων των ανθρώπων δέχεται κάθε αμαρτωλό πίσω στην αγκαλιά Του.
Δεν υπάρχει ανθρώπινη αμαρτία που ο Θεός να μην τη συγχωρεί, όταν ο άνθρωπος το θελήσει και το ζητήσει. Για την Εκκλησία μεγαλύτερη αμαρτία είναι η απελπισία, η αντίληψη ότι ο άνθρωπος μπορεί να κάνει κάτι που ο Θεός δεν μπορεί να συγχωρήσει. Όμοια με τον Θεό, που ποτέ δεν παύει να αγαπά και να συγχωρεί τον αμαρτωλό, πρέπει και οι άνθρωποι να συμπεριφέρονται με ανάλογο τρόπο.
Η ανταπόκριση ή όχι του ανθρώπου στην αγάπη του Θεού δημιουργεί την κόλαση ή τον παράδεισο. Κόλαση είναι η ανικανότητά μου να αγαπήσω τον συνάνθρωπο, η αδυναμία μου να τον θεωρήσω ως αδελφό και φίλο.
Η αυτοκαταδίκη μου στην απομόνωση και τον ατομικισμό εισάγει την εμπειρία της κόλασης. Ο Θεός δεν είναι τιμωρός. Τιμωρός γίνεται ο εγωκεντρισμός μου, που μου στερεί την αίσθηση της οικειότητας με τον Θεό και τον συνάνθρωπο.

Κόλαση είναι ο αυτοακρωτηριασμός των υπαρκτικών μου δυνατοτήτων. Ενώ είμαι δημιουργημένος για να αγαπώ και να αγαπιέμαι, αρνιέμαι την αγάπη ως γνώμονα ζωής και έτσι η ζωή μου ολόκληρη μετατρέπεται σε βάσανο και ταλαιπωρία. . Όπως αριστοτεχνικά το συνόψισε ο Θεόδωρος Ντοστογιέφσκι στο αριτούργημά του «Αδελφοί Καραμάζοφ», «κόλαση είναι το μαρτύριο του να μην αγαπάς». Την κόλαση αυτή γεύεται καθημερινά ο έγκλειστος στη φιλαυτία πεπτωκώς άνθρωπος. Εθελούσια αποκομμένος από κάθε βαθύ υπαρξιακό δεσμό, βιώνει συνεχώς τη μοναξιά, την αποξένωση, την ανωνυμία. Κόλαση είναι η ελεύθερη εκλογή του ανθρώπου να απομακρύνεται από τον Θεό, την πηγή και το πλήρωμα της αγάπης.
Αντίθετα, παράδεισος είναι η ανταπόκριση στην αγάπη του Θεού, η εμπειρία της ένωσης μαζί Του. Τελικά, παράδεισος και κόλαση είναι η στάση μας απέναντι στην αγάπη. Η αποδοχή της είναι παράδεισος και ζωή. Η άρνησή της είναι κόλαση και θάνατος. Η εκλογή επαφίεται στον άνθρωπο.
Back To Top