Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΤΥΧΟΙ ΚΑΙ ΤΥΧΕΡΟΙ;



Πρέπει να πιστεύουμε στην τύχη; Υπάρχουν άτυχοι και τυχεροί;
Για τον Χριστιανισμό και την Ορθόδοξη Εκκλησία μας τύχη δεν υπάρχει. Πουθενά στην Άγ. Γραφή και ολόκληρη την Αγιοπατερική Γραμματεία δεν διδάσκεται η πίστη στην τύχη. Η λέξη τύχη δεν εκφράζει τίποτε άλλο παρά την άγνοιά μας ως προς τις αιτίες των φαινομένων ή των γεγονότων της ζωής. Ό,τι φαίνεται σε μας τυχαίο και συμπτωματικό πηγάζει πάντοτε από μια βαθύτερη αιτία. Όταν δε λέμε ότι ένα γεγονός οφείλεται στην τύχη, είναι ένας τρόπος του λέγειν και δεν εννοούμε τίποτε περισσότερο παρά ότι η αιτία μας ήταν άγνωστη και όχι ότι η τύχη είναι η αίτια των πραγμάτων. Αλλά τότε τί υπάρχει; Η πρόνοια του Παντοδύναμου, του Πάνσοφου και Πανάγαθου Θεού μας, που εκφράζεται ως άκτιστη ενέργεια δημιουργίας, συντηρήσεως και διακυβερνήσεως του ορατού και του αοράτου κόσμου. Με την Πρόνοια του Θεού κάθε κτίσμα βοηθείται να πραγματοποιήσει τον σκοπό, για τον όποιον δημιουργήθηκε. Τίποτε λοιπόν στον κόσμο και στη ζωή μας δεν είναι τυχαίο. Όλα έχουν τον βαθύτερο λόγο και τον απώτερο σκοπό τους. Υπάρχει ένα θείο σχέδιο για τον κόσμο γενικά και για κάθε επί μέρους πλάσμα ειδικά. Στην περίπτωση του άνθρωπου βέβαια το σχέδιο Του ο Θεός το συνδυάζει κατά τρόπο πάνσοφο και μυστηριώδη με την ελευθερία της βουλήσεως, που ο ίδιος του έχει χαρίσει. Ο άνθρωπος κάνοντας πολλές φορές κακή χρήση αυτής της ελευθερίας του, φαίνεται πως ματαιώνει τα σχέδια του Θεού, χωρίς τελικά να το κατορθώνει, αλλά όμως καταστρέφεται ο ίδιος.
Αφού λοιπόν δεν υπάρχει τύχη, φανερό είναι ότι δεν πρέπει να υπάρχουν τυχεροί ή άτυχοι άνθρωποι, ευνοούμενοι ή μη κάποιας τυφλής μοίρας. Αυτές είναι δοξασίες και αντιλήψεις του σκοτεινού ειδωλολατρικού παρελθόντος και δεισιδαίμονες προλήψεις, που τις καλλιεργούν σκόπιμα διάφοροι «γόητες», μάντεις, μάγοι, αστρολόγοι, χαρτορίχτρες κ.λπ. προς ίδιον όφελος.
Από αυτά όλα ήλθε να μας ελευθερώσει ο Χριστός, χαρίζοντας το άπλετο φως της Αλήθειας Του. Ο ουσιαστικά τυχερός, είναι αυτός που κέρδισε την ψυχή του και άτυχος αυτός που την έχασε.

ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΙΝΕΖΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΤΑΝ ΑΝΤΙΚΡΥΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ VIDEO... Χρησιμο για ολους μας, που θεωρουμε ορισμενα πραγματα ΟΠΩΣ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ως δεδομένα ...

                                                                                                                                                                        

Ο ΒΥΘΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

Σ' αυτόν τον κόσμο υπάρχουν αρκετά πράγματα που διαθέτουν βάθος, όπως η θάλασσα, όπως ο ουρανός, όπως η ψυχή του άνθρωπου. Βαθύτερη όμως άπ' όλα είναι η Αγία Γραφή.
Στην Βίβλο κρύβονται κατ' αρχήν θησαυροί πνευματικής δυνάμεως. Διαβάζοντας κανείς με ευλάβεια την Αγία Γραφή νοιώθει να ξεπετάγεται από μέσα της μία ενέργεια που χορηγεί ισχύ απροσμέτρητη και πρωτοφανές θάρρος.
Πόσες φορές ένας ψυχικά κουρασμένος Χριστιανός, διαβάζοντας δύο-τρεις στίχους του Ψαλτηρίου δεν αναζωογονήθηκε. Η δύναμις του θεϊκού λόγου ανορθώνει τους πεσμένους και καταβεβλημένους.
Έτυχε κάποιοι άνθρωποι να βρεθούν μπροστά σε οδυνηρές δοκι­μασίες...Κατώρθωσαν ό­μως να βγουν νικητές, επειδή στηρίχθηκαν σ' ένα λόγο της Αγίας Γραφής.  Πολυάριθμες είναι οι περιπτώσεις που άνθρωποι βουτηγμένοι στην αμαρτία μεταμορφώθηκαν και έγιναν αγνώριστοι μελετώντας κά­ποιες σελίδες της Αγίας Γραφής. Έτυχε κάποιοι μορφωμένοι να στραφούν στην μελέτη της Γραφής με σκοπό να βρουν σ' αυτήν σφάλματα για να την πολεμήσουν, αλλά η δύναμή της τους μετέβαλε σε υπέρμαχους του Χριστιανισμού.
Όταν ένας άνθρωπος απασχολείται με την μελέτη της Αγίας Γραφής, τότε ο νους του, ερχόμενος σε επαφή με τον άγιο λόγο του Θεού, καθαρίζει και αγιάζει.
Τα Άγια λόγια του θεού όταν κυκλοφορούν μέσα στο μυαλό μας, μοιάζουν με ηλεκτρικό ρεύμα που προκαλεί θανατηφόρο εκκένωση στις αμαρτωλές σκέψεις. Οι αισχροί λογισμοί παθαίνουν, να το πούμε έτσι, ηλεκτροπληξία. Έτσι έχουν τα πράγματα, διότι «λόγος Θεού» θα πει «δύναμις».
Αλλά παράλληλα προς το στοιχείο της δυνάμεως συναντούμε στα Ιερά λόγια της Βίβλου και το στοιχείο της χαράς. Αναπηγάζουν χα­ρά και ευφροσύνη. Στο χώρο της Αγίας Γραφής περικλείονται θησαυ­ροί τέρψεων. Η μελέτη της Βίβλου αποδιώκει το βαρειά σύννεφα των θλίψεων. Πολλές φορές χορηγείται τόση ποσότητα και ποιότητα χαράς που ομιλούμε για ηδονή. Η Γραφή κρύβει βάθη πνευματικής ηδονής. Όπως υπάρχουν υλικές και σαρκικές ηδονές που ξετρελαίνουν τους ανθρώπους του κόσμου τούτου, έτσι έχουμε και τις πνευματικές ηδονές που μεθούν με Αγία μέθη τους ανθρώπους του Θεού. Η Βίβλος περιέχει δυνατές πνευματικές γλυκύτητες και αγαλλιάσεις.
Τα ιερά λόγια της Γραφής αποστάζουν πνευματική αγαλλίασι. Μέσα στην Βίβλο, όπως και στην προσευχή και στην Ευχαριστία, υπάρχουν άφθαρτες χαρές και ηδονές, που δεν είναι εκ του κόσμου τούτου. Οι κοσμικοί και σαρκικοί άνθρωποι δεν τις γνωρίζουν. Όποιος αφήνει τη διάνοιά του και τα συναισθήματά του να ζουν τα ιερά αυτά λόγια στο βάθος τους, πολλές φορές κατακλύζεται από τέ­τοια έντονη χαρά που δεν την αντέχει και αναλύεται σε δάκρυα. Δά­κρυα πνευματικής αγαλλιάσεως. Αλλά η Γραφή κρύβει και βάθη σοφίας. Κάτω από το λόγια της και μέσα στις σελίδες της υπάρχουν σοφές έννοιες και ιδέες και διδα­σκαλίες. Ο γραπτός λόγος του Θεού έχει ανεκτίμητη αξία. Πρόκειται για πολυτιμότατο δώρο του Ουρανού προς την γη. Ας εκτιμήσουμε λοιπόν την αξία της και ας επιδοθούμε με ζήλο και ενθουσιασμό στην μελέτη της. Ας ευχηθούμε να μάθουν οι Χριστιανοί να γεύωνται τα θαυμάσια της Γραφής, και αυτό να αποτελεί πρόγευση των δωρεών του μέλλοντος αιώνος. Ο δωρεοδότης Θεός ας το δώσει.

ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

Ασφαλώς, ως αγωνιζόμενοι χριστιανοί, νιώθουμε μέσα μας τη λαχτάρα για αγάπη προς τους άλλους. Ασφαλώς μας συγκινεί η σκέψη να αγαπούμε τον ένα όπως όλους μαζί και όλους όπως τον ένα. Μεγάλος αυτός ο πόθος, αν υπάρχη μέσα μας και ίσως είναι το πιο μεγάλο επιδιωκτέο τέλος. Όμως δεν πρέπει να λησμονούμε την πραγματικότητά μας, ποιοι ακριβώς είμαστε, ποια είναι η φυσική μας κατάσταση, προτού επιχειρηθή η εν Χριστώ μεταμόρφωσή μας στο καμίνι της αγάπης για τον ίδιο και διά μέσου Του για τους αδελφούς μας συνανθρώπους.
 Συχνά μιλώντας για αγάπη λησμονούμε το έδαφος, στο οποίο αυτή φυτρώνει. Γι' αυτό συμβαίνει ε­τούτο το παράδοξο, ενώ ο πόθος μας για αγάπη μπορεί να είναι πολύ μεγάλος, όμως ο τόπος, όπου πρέπει να αναπτυχθή, η καρδιά μας δηλαδή, που την πλημμυρίζει αυτός ο πόθος, συμβαίνει να είναι εντελώς ακατάλληλος για ένα τέτοιο ουράνιο φυτό. Με τον τρόπο αυτόν, μπορεί να «ωδίνη όρος και να τίκτη μυν», να παρουσιάζεται δηλαδή μια πολύ μεγάλη δυσαναλογία ανάμεσα σε αυτό, που ποθούμε και σε αυτό, που θέλουμε να πραγματοποιήσουμε. Πρώτιστο έργο μας με άλλα λόγια είναι, προκειμένου να εξασκήσουμε έργο αληθινό αγάπης, να αναγνωρίσουμε και να συνειδητοποιήσουμε την πνευματική μας ποιότητα, ποιοι δηλαδή είμαστε στην πραγματικότητα. Η αληθινή γνώση του εαυτού μας και η ειλικρίνεια έναντί του θα μας πείση, ότι βασικά έχουμε μια σχεδόν ακατανίκητη τάση να αναζητούμε φανερά ή όχι, συνειδητά ή όχι, θεληματικά ή όχι, τον ίδιο τον εαυτό μας διά μέσου της αγάπης προς τους άλλους. Μπορεί να αναζητούμε τη δική μας συναισθηματική ευφορία και μια συγκινησιακή έκσταση, μια ευχαρίστηση προσωπική μόνο μέσω της αγάπης, πράγμα, που άλλοι θα επεδίωκαν με άλλα μέσα. Και το ερώτημα είναι. κάνουμε τα έργα της αγάπης και γενικά αγαπούμε, για να ικανοποιούμε τον εαυτό μας με το ευάρεστο συναίσθημα, που αυτή δημιουργεί, και αυτό θέλουμε μόνο και όχι τη χαρά και την ευτυχία του άλλου; Και μπορεί έτσι να κάνουμε το έργο της αγάπης π.χ. μόνο για να ακούμε ευχαριστίες, για να μας αναγνωρίζουν ως ευεργέτες, για να κάνουν λόγο για μας, και να αποφεύγουμε δύσκολες περιπτώσεις αγάπης και κόπους και θυσίες, που δεν πρόκειται να αναγνωρισθούν. Γι' αυτό πρέπει να μάθουμε και να κάνουμε φρόνημά μας, πως το κύριο χαρακτηριστικό της αγάπης είναι η αυτολησμοσύνη και το «μη ζητείν τα εαυτής». Γι' αυτό άλλωστε συνιστά ο Κύριος το «μη γνώτω η αριστερά (μας) τί ποιεί η δε­ξιά» μας και την όσο γίνεται με περισσότερη επιμέλεια «εν τω κρυπτώ» διενέργειά της.
Back To Top